Spam

To miejsce przeznaczone jest dla Was. Tu w komentarzach możecie dodawać linki do swoich blogów. Chętnie tam zaglądne ;)

Komentarze

  1. Tina XD12 lutego 2017 11:36

    http://przyjazn-a-moze-milosc.blogspot.com/ może nie jest doskonałe, ale ważne, że się starałam, następny rozdział wkrótce :D

    OdpowiedzUsuń
  2. CityOfAngel1 marca 2017 10:36

    https://i-am-perfect-for-you-babyy.blogspot.com/
    Przeczytaj wszystkie 5 rozdziałów :)

    OdpowiedzUsuń
  3. LittleSki6 marca 2017 13:53

    Startuję z nowym opowiadaniem, może wpadniesz? :)

    Więc kiedy stracisz chłopaka, pracę i mieszkanie, a jedyną osobą która zostanie przy tobie to twój kot, będziesz musiała skorzystać z pomocy swojego brata. Z pomocy swojego brata, który jest skoczkiem narciarskim. (AUT) --->http://niebezpieczne-loty.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Unknown21 kwietnia 2017 01:32

    Hej, jeśli masz ochotę, zapraszam do siebie na historię z Norwegią w tle :**
    http://someday-again.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Sovassbedlly11 czerwca 2017 05:17

    Dzień dobry!
    Chcesz poćwiczyć swoje pisarskie umiejętności i przy okazji wygrać książki i upominki? Tak? W takim razie zapraszam Cię serdecznie do nowego konkursu literackiego "Już nie zapomnisz mnie" - www.przedwojenny-konkurs.blogspot.com Wystarczy napisać opowiadanie o dowolnej tematyce do 5 stron i... co dalej? Dowiedz się szczegółów, czytając cały regulamin na blogu. :) Pozdrawiam ciepło!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział XII

Jest piętnasty stycznia. Dziś są moje urodziny. Przez te ostatnie dni czułam się jak wyrzutek społeczeństwa. Może i znajomi pisali mi życzenia na Facebooku i dostałam telefon od Davida również z życzeniami ale nie miałam z nikim prawdziwego kontaktu, takiego na żywo. Jedynie z dziewczynami z klubu na treningach i wczorajszym meczu. Stefi wyjechała do swojego rodzinnego kraju - Serbii. Zapowiedziała, że już nie będzie jej do końca sezonu, a ja nawet z nią nie rozmawiałam. Ostatnio wszystko waliło mi się na głowę. Kodi zachorował, miał biegunkę przez co dosłownie obsrał mi pół mieszkania i musiałam je wietrzyć i co chwila myć podłogę. Aż uśmiechnęłam się na tą myśl. Dobrze że weterynarz go szybko wyleczył. Drugim zmartwieniem bylo to, że zapomniałam zapłacić rachunek za prąd i przez dwa dni siedziałam po ciemku jak ludzie kilkaset lat temu. Było jeszcze wiele innych ale nie będę ich wymieniać. Czyli zapowiada się na to, że urodziny spędzę sama. No może nie do końca sama bo z Kodim...
Czytaj więcej

5. Ucieczka

*MICHAEL* < po śniadaniu w pokoju Michaela i Stefana > -O stary, ale się najadłem. Masz w ogóle jakaś partnerkę na ten dzisiejszy bal? - zapytał mnie Stefan, klepiąc się po brzuchu. -Nie. -Co ci się dzieje? Od wczoraj jesteś jakiś nieobecny. -Wiem o zakładzie. -Jakim zakładzie? -No o tym że Gregor chcę zaliczyć Sarę. -No dobra według mnie to też jest powalone ale wiesz jaki jest Schlierenzauer. On chyba nie pakuje się w dlugie związki po zerwaniu z Sandrą. -No ale jak on śmie! Ja nie pozwolę skrzywdzić Sary. -No ja od początku nie uważałem że to dobry pomysł... -Musimy jej o tym powiedzieć. -No tak, to by było nie fair w stosunku do niej, tym bardziej że to taka fajna dziewczyna. -Właśnie. Ale dzisiaj ten pieprzony bal. Ona będzie wściekła. -To może poczekamy do końca balu? -Ale on może skorzystać z okazji i osiągnąć cel. -No to nie spuszczajmy jej z oka. Możemy z nią cały czas rozmawiać, ewentualnie pilnować żeby Gregor nie dosypał jej nic do picia. -Dobra, ...
Czytaj więcej

Rozdział X

Dziś był dzień, w którym miałam gościć u siebie Gregora. Wstałam z łóżka i odbyłam poranną toaletę. Była godzina dziewiąta, co oznaczało że jak na mnie to dość wcześnie wstałam. Zjadłam śniadanie i wypiłam kawę. Pomyślałam jeszcze, że pójdę z Kodim na spacer, więc tak też zrobiłam. Szliśmy nasza ulubioną ścieżką, czyli przez park i wzdłuż rzeki. To było takie ciche miejsce. Bardzo lubiłam tu przychodzić. W Polsce czułam się lepiej niż w Austrii. Nadal nie żałuje mojej decyzji. Wróciłam do domu bardzo zmęczona, a psu było jeszcze mało. Ja nie wiem skąd on ma tyle energii. Dałam mu świeżą wodę i coś do jedzenia. Polubiłam tego psiaka. Gdyby nie on, umarlabym z nudów. Może rozrabia trochę, bo ostatnio pogryzł mi dwie pary butów, ale nie mogę się na niego gniewać. Ja również napilam się wody i dosłownie runęłam na kanape. Oczywiście nie było mi dane odpocząć bo rozległ się dzwonek do drzwi. O nie, to pewnie on! A ja wyglądam jakbym przebiegła maraton. Poprawiłam włosy i koszulkę,...
Czytaj więcej